Het werk van Rachel Bellwinkel vertelt verhalen over sporen die we achterlaten en de schoonheid die vaak onopgemerkt blijft. Patronen zijn overal: het craquelé van gedroogde aarde, de bast van een boom, het patroon van een putdeksel. Al 25 jaar verzamelt zij deze ritmes en structuren – van natuur tot stad – en vertaalt ze in kunst die uitnodigt om anders te kijken.
Haar inspiratie ligt in contrasten: rechte akkerlijnen tegenover grillige natuur, zwembaden in uitgedroogde gebieden, water dat we proberen te temmen met dijken.
In deze tentoonstelling zie je vooral handgedrukte werken waarin structuren en menselijke figuren elkaar ontmoeten. Daarnaast hangen er enkele reliëfs waarbij structuren de hoofdrol spelen. Geïnspireerd door een gefotografeerd patroon of structuur ontstaat elk werk vanuit een conceptuele gedachte. Daarna volgt een proces van experiment en ambacht, waarbij onderzoek naar structuur en materiaal samenkomen.
